سین سین

یک قانونی در آیین نامه استخدامی کشور هست که میگه اگر قبل و بعد از یک تعطیلی مرخصی باشی اون ایام تعطیلی که مابینش هم بوده به عنوان مرخصی حساب میشه، یعنی مثلا اگر پنج‌شنبه و شنبه مرخصی بگیری، روز جمعه هم برات مرخصی رد میشه!! البته تا قبل از اینکه بیام شهرداری فقط این قانون را در حد حرف شنیده بودم ولی اینجا انگار واقعا این قانون داره اجرا میشه.
انشاءالله اگه خدا بخواد با خانواده قصد داریم برای عید فطر مشهد باشیم. خب با توجه به اینکه همیشه مسئله استهلال سوژه بوده و همیشه شک و تردید برای روز اعلام عید فطر وجود داشته و همچنین با توجه به تاریخ سفر من که در حالت عادی 2 روز باید مرخصی بگیرم ولی اگر ماه رمضان امسال 29 روز باشه اون 2 روز تبدیل به 4 روز میشه، انگیزه‌ای پیدا کردم که بفهمم از نظر نجومی این رویت هلال ماه به چه شکلی میشه.
با تحقیقات گسترده‌ای(!) که انجام دادم با دو سایت این و این آشنا شدم. همونطور که در عکس زیر مشخصه وضعیت کشور ایران در 29 ماه رمضان در دو حالت شفاف و قرمز رنگ قرار داره.
 
(برای بزرگتر شدن تصویر بر روی آن کلیک کنید)
 
وضعیت قرمز که در نواحی شمالی کشور هست یعنی اینکه هلال ماه قبل از خورشید غروب میکنه پس عملا به هیچ عنوان امکان رویت پذیری وجود نداره.
وضعیت شفاف وضعیتی هست که مربوط به حد دانژون میشه. طبق توضیحاتی که در دو سایت این و این خوندم متوجه شدم که در محدوده شفاف، بالا اومدن ماه کمتر از 7 درجه صورت میگیره و هلال ماه در جدایی کمتر از 7 درجه تشکیل نمیشه. بنابراین غیرقابل رؤیت هست.
این هم وضعیت رؤیت‌پذیری ماه در 30 ماه رمضان.
 
نتیجه‌ای که گرفتم این شد که به طور عادی مرخصی بگیرم و دنبال اقدامات خاص و خارق‌العاده‌ای نباشم.
--------------------
طبق معمول هر دولتی که تازه سر کار میاد و ایده‌های جدید میده این دولت هم برای ماه رمضان امسال ساعات کاری را کم نکرد. منم موافق این طرح بودم البته فقط برای مشاغل اداری! ولی اینکه قضیه یک ساعت دیر شروع شدن بعد از شب‌های
 احیا را اعلام نکرد را به هیچ عنوان دوست نداشتم. حداقل میتونم بگم برای من به شخصه که خیلی سخت بود وقتی تا ساعت 5 بیدار بودم ساعت 7 سر کار برم.
---------------------
خوشحالم که در چند وقت اخیر اتفاقات زیر برای دوستام افتاد:
ازدواج: حجت.نصر ، حمید.مر.تضو.ی ، با.بک.طا.لب.زاده ، حا.مد.مصد.قیان
و بچه دار شدن صمیمی تربن دوست دوران دانشجوییم آقا سعید عزیرم.
---------------------
این که از من پرسیده میشه تو بزرگتری یا داداشت؟ یعنی داداشم جوون مونده یا من پیر شدم؟
سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۳ || ۱:٥٥ ‎ق.ظ || نظرات () ||

بعضی وقت ها هست میگم ببین چقدر ضعیفم که یه شخص مینونه تعیین کنه من کار کنم یا نکنم. یعنی سرنوشت و آینده و زندگی من برای کسب معاش افتاده دست یه نفر دیگه. اینجاست که میگم قربون هر شخصی که نون درآوردنش دست خودشه، دلش خواست امروز پول درمیاره، دلش نخواست امروز میره صفاسیتی!
وقتی اومدم شهرداری بهم گفتن 3 ماه اول آزمایشیه، گفتم خب معقوله حرفشون، خب 2 ماه از این 3 ماه در سال 92 بود و به طبع اون سال 92 برای 2 ماه با من قرارداد بستن.
در ماه اول کارم وقتی از حقوق آخر ماهم تعجب کردم (که چیزی حدود 500 تومن بود) بهم گفتن یه کارانه ای هست این ماه بهت تعلق نگرفته و یه کارانه ی دیگر هم هست که تا 6 ماه اول که آزمایشی هستی بهت تعلق نمی گیره!
خب اینجا بود که فهمیدم با من رو بازی نکردن و حالا اسمش را که هر چی میزارن (تغییر قوانین استخدام) مدت آزمایشی شده 6 ماه نه 3 ماه.

در اردیبهشت ماه وقتی برای امضای قرارداد سال 93 رفتم دیدم قراردادم تا پایان خرداد هست. خب تا اینجا مسئله ای نیست. اما اونجایی قضیه برات بهت آور میشه که دو همکار دیگه ای که باهات استخدام شدن قراردادشون تا آخر ساله ولی از تو تا آخر خرداد!!!
اما این پایان ماجرا نیست، امروز که دوباره برای امضای تمدید قرارداد رفتم باز هم دیدم قراردادم برای 6 ماه یعنی تا آخر آذرماه تمدید شده!
وقتی قدرت نداشته باشی فقط باید ببینی و هیچی نگی حتی نمیدونی دقیقا سرنوشتت دست کدوم شخص افتاده که بری باهاش حرف بزنی که حرف حسابش چیه؟
امروز داشتم به این فکر می کردم ای کاش اینقدر قدرت داشتم که ول می کردم و می رفتم بعد هم بهشون پیغام می دادم وقتی امنیت شغلی من جوری شده که برای یک سال باید 3 بار قرارداد امضا کنم باید فاتحه اون شغل را بخونم. من میرم تا بفهمید با بقیه اینجور رفتار نکنید. ولی حیف که اینها فقط یک رویاست.
فعلا باید بشینم و نگاه کنم که چه جوری با سرنوشت شغلیم هر جوری که دلشون بخواد بازی میکنن.

سه‌شنبه ٢٤ تیر ۱۳٩۳ || ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ || نظرات () ||

چند روز پیش محسن.سلطانی تو گروه وایبر بچه های دانشگاه، جرقه خوردن افطاری با جمع بچه های دانشگاه اونم به حساب خودشون را راه انداخت! در چند روز بعدی هماهنگی ها انجام شد تا بالاخره قرار شد چهارشنبه هفته پیش برای افطار رستوران شب نشین جمع بشیم.
خب از اونجایی که من در حد سلام و علیک فقط با بچه های دانشگاه ارتباط دارم فکر کردم شاید مناسب نباشه در جمع صمیمی اون ها حاضر باشم. این بود که به محسن گفتم من نمیام ولی اون اصرار کرد و دیگه با توجه به اصرارش قبول کردم برم.
رفتم و خوشبختانه فشارکی هم اومده بود و تقریبا مثل من هم زبون نداشت و این شد که حداقل یه نفر پیدا شد که من تا آخر دورهمی مجبور نباشم به در و دیوار نگاه کنم.
در مجموع 24 نفر اومده بودن بعضی ها تنها، بعضی با خونوادهاشون و بعضی هم انشاءالله که با آشناهاشون اومده بودن. :پی + +
بعد از خوردن شام بچه ها گفتن بریم باغ فردوس چایی بخوریم. این شد که همه رفتیم به اون سمت. فکر کنم نزدیک 10 تا ماشین بودیم. موقع رانندگی بی شباهت به عروس کشون نشده بود. در حین رانندگی و نزدیکی های باغ فردوس همه ماشین ها تقریبا به آرومی و به فاصله کم از هم مشغول رانندگی بودن که یه 206 اومد کنار ماشین من. منم به خیال اینکه فشارکی هست برگشتم نگاهش کردم که چی میگه ولی دیدم یه غریبه است که مشغول اعتراض (شایدم توهین) به آروم رانندگی کردن ماست. در همین نگاه کردن چند ثانیه ای، ماشین اول بدون دلیل خاصی ترمز کرد و به تبع اون ماشین دوم هم ترمز کرد و من که ماشین سوم بودم و حواسم نبود دیر متوجه شدم. با وجود اینکه ترمز کردم ولی چون فاصله کم بود یه برخورد ایجاد شد و اون چه نباید اتفاق می افتاد افتاد.
اگزوز ماشین جلویی سوراخ شد و کاپوت ماشین من هم یه کمی تو رفت و پنجره جلو کاپوت هم آسیب دید.
این اولین تصادفی بود که با ماشین کردم. اون اوایل رانندگی فقط یه مورد داشتم که خودم ماشین را به جایی کشیده بودم ولی هیچ وقت تصادف نکرده بودم.
خلاصه چون همیشه در این جور تصادفات ماشین عقبی مقصره خودم را متعهد میدونستم که جبران خسارت کنم، ولی دوستم آقای کمالی هر چقدر اصرار کردم قبول نکرد حتی فرداش هم که ماشین را تعمیر کرده بود باهاش تماس گرفتم و بازم اصرار کردم متاسفانه قبول نکرد.
درسته اون بزرگی کرد و قبول نکرد و گفت مشکلی نیست و حلالت کردم ولی از نظر ذهنی خودم آروم نشدم!
-------------------
خب همون جور که در پست قبل گفتم با توجه به تداخل زمان امتحانات با جام جهانی تقریبا نصفی از بازی ها را ندیدم یا به طور ناقص دیدم. ولی به یاد ماتدنی ترین بازی برای من بازی ایران آرژانتین بود که با بچه های کتابخونه و مسجد، داخل مسجد دیدم. حدود 30 40 نفری شدیم. استادیومی شده بود برای خودش. اینقدر اون شب خوش گذشت که نگو.
این تماشای فوتیال دسته جمعی چند مرتبه دیگه هم تکرار شد و حتی فینال جام جهانی را هم دیشب دیدیم. (دوست داشتم آرژانتین ببره که باخت)
این هم رتبه من در مسابقات پیش بینی، خسته نباشم واقعا!! (از بین 8 میلیون نفر شرکت کننده)

واحدها این ترم دانشگاه هم خوشبختانه پاس شد. نقطه عطف پاس شدن هام درس تئوری مدیریت بود که فکر میکردم می افتم ولی 15 بهم داد!!!

-------------------
چند هفته قبل، پیش شهردارمون بودم که یه ارباب رجوع ثالثی پیگیر کار یه ارباب رجوع دیگه بود. شهردارمون انقدر بهش تخفیف داده بود که نگو ولی بازم اون شخش ثاتی رفته بود پیش رییس شورای شهر و خونه چند نفر از اعضای شورا و گفته بود بهم کمک نمیکنن و این حرفا و شما سفارش کنید.
شهردارمون هم اینقدر عصبانی بود که نگو یه مکالمه ای بین اون ارباب رجوع ثالث و شهردار رد و بدل شد که شهردار حتی فحش 18+ هم به اون شخص ثانی (غایب) داد و پرونده اش را پرت کرد جلوی من. حالا من مونده بودم تو اون شرایط چیکار کنم که قضیه یه جوری فیصله پیدا کرد.


جل الخالق! اینم از محیط کار من!

راستش اگر بخوام تا الان یه مقایسه بین کار شهرک و شهرداری اونم فقط از نظر نوع کار داشته باشم از کار کردن برای شهرک حس بهتری داشتم. احساس مفید بودنی که برای شهرک داشتم به حس سربار بودن برای شهرداری تبدیل شده.
البته میگم این مقایسه فقط از نظر نوع کار بود و نه چیزای دیگه.
-------------------
چند وقتی هست خواب های بد می بینم. من معمولا خواب هام یادم نمیمونه. الان هم یادم نمیمونه فقط میدونم اینقدر خواب هام بده که من را از خواب بلند میکنه و در لحظه بیدار شدن یه حسی مثل ترس مثل شکست خوردن مثل صدمه خوردن دنبالش میاد.
--------------------
اگر ملت بذارن ما زندگی مجردیمون را ادامه بدیم خیلی خوب میشه ها! 
دیگه واقعا دلم میخواد از عبارت "ایییی بپوکین" براشون استفاده کنم!

دوشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩۳ || ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ || نظرات () ||


 نویسنده : سین سین