سین سین

در شهرک یه روزهایی هست که باید منتظر تغییرات در جایگاه و پست کارمندها بود. یکی از اون زمان های عطف، پایان سال هست، که مثلا پایان سال 91 به دو نفر از همکارام گفتن بعد عید دیگه نیان. از زمان های عطف دیگه ای که میشه ازش یاد کرد بعد از جشنواره هست که خب باید دید چه تغییراتی تو سازمانمون اتفاق میفته.
اما جشنواره چی بود که من گفتم. جشنواره فن‌آفرینی شیخ‌بهایی با هدف ترویج و توسعه فرهنگ خلاقیت، نوآوری و فن آفرینی و شناسائی و تشویق ایرانیان فن‌آفرین سراسر جهان، اردیبهشت هر سال همزمان با سالروز بزرگداشت «شیخ‌بهایی» در اصفهان برگزار می‌گردد. (مدیونین اگه فکر کنید این دو خط را از روی سایتش کپی کردم). جشنواره امسال مطابق چند سال اخیر در هتل عباسی برگزار میشه.
شهرک هم مسئول برگزاری این جشنواره هست؛ به همین دلیل همه کارمندای شهرک در کمیته‌ها و بخش‌های مختلف در برگزاری جشنواره نقش دارن.
من هم در کمیته آموزش جشنواره بودم که توسط این کمیته 2 تا همایش کوچیک برگزار میشه، اولیش دوره‌ای تمام انگلیسی بود و مهمونای خارجی هم داشت که از چهارشنبه (دیروز) شروع شد و پنج‌شنبه (امروز) هم تموم شد. دوره فارسیش هم جمعه (فردا) هست.
خیلی خوب بود اگه زبان انگلیسیم در حد خوبی بود و برای انتقال مطلب به مهمونا اینقدر زور نمیزدم.

 

من هر زوز وقتی می‌خوام برم سرکار تا ایستگاه اتوبوس که با خونمون فاصله داره را با دوچرخه میرم. حالا تصور کنید یک عدد مرد جنتلمن رو (برای خودم پپسی باز کردم!) که اند(end) تیپ را زده، اند قیافه را درست کرده، بعد با همون اند تیپ با دوچرخه داغونش میره تا ایستگاه اتوبوس تا بره سرکار. بعد امروز هم با یه تیپ اند دیگه‌اش با موتور میره هتل. خخخخ.
ساده زیستیم خودم را کشته. نیشخند 

 

+ تو یکی از راهروهای هتل عباسی داشتم قدم میزدم، در فضا هم صدای یه آهنگ ملو داشت پخش میشد. تصور کنید قدم زدن در یک هتل پنج ستاره با یک آهنگ ملو چه حسی بهتون میده.
من که حس کردم جَک هستم تو فیلم تایتانیک که داره میره دنبال رُز. زبان

پنجشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ || ٧:۳٠ ‎ب.ظ || نظرات () ||


 نویسنده : سین سین