سین سین

خوندن این پست به درد کسی نمیخوره!!

خب امروز فیلمی که چندین ماه منتظر بودم ببینم را دیدم. فیلم هالیوودی آرگو (Argo) که تو ایران بهش یه فیلم ضدایرانی گفته میشه. این فیلم در حال حاضر نامزد 7 جایزه اسکار هست، پس مسلما فیلم از نظر ساخت فیلم خوش ساختی هست که تونسته در 7 بخش نامزد بشه.
داستان فیلم واقعی هست و برمیگرده به تسخیر لانه جاسوسی که 6 نفر از آمریکایی‌هایی که تو سفارتخونه بودن، قبل از گرفتن سفارتخونه فرار میکنن  به خونه سفیر کانادا و دولت آمریکا بعد از چند ماه میاد و اونها را از ایران خارج میکنه.
ضد ایرانی بودن فیلم از اونجایی ناشی میشه که چهره برخی از ارگان ها مثه سپاه و کمیته را خشن و آدم کش نشون میده. یا مثلا در برخی از صحنه ها مردم را آدم های غیرمنطقی و متنفر از آمریکایی ها نشون میده.
فیلم طوری اوضاع اون روزها را نشون میده که انگار خارج شدن چند تبعه خارجی خیلی مشکل بوده که برای من باورپذیر نبود ما اینقدر اون روزها قوی عمل میکردیم (همین الانشم فک میکنم اوضاع خیلی خر تو خر از این حرفاس) که اتفاقا بابام هم این موضوع را تایید کرد که اون روزها اوضاع خیلی بی ریخت و بی نظم بود و یه مثال هم برام زد که مثلا تو قضیه توفان شن و شکست خوردن آمریکایی ها، ایرانی ها تا 24 ساعت بعدش که خود آمریکایی ها اعلام کردن شکست خوردن اصن خبر نداشتن. در هر صورت باورپذیر بودن این قضیه برای من سخته ولی یه آمریکایی قطعا باورش میشه که ما اینقدر قوی بودیم!
ساختن لوکیشن های ایرانی مثه بازار و کوچه و خیابون برام خیلی جالب بود. یا نشون دادن برج آزادی تو فیلم را دوس داشتم.
ژانر فیلم دلهره آور هست. نباید از هیجان فیلم مخصوصا تو اون لحظاتی که میخواستن سوار هواپیما بشن گذشت که واقعا فیلم را خیلی زیبا کرده بود. من که شخصا تو صحنه فرارشون از فرودگاه، خیلی خوسحال شدم تونستن فرار کنن!
تیتراژ پایانی فیلم هم خیلی خوب بود، چون عکس های واقعی شخصیت های فیلم را نشون میداد و میفهمیدیم که تو انتخاب بازیگران، شبیه بودن به واقعیت ها برای کارگردان مهم بوده.

جمعه ٢٢ دی ۱۳٩۱ || ٧:٤٥ ‎ب.ظ || نظرات () ||


 نویسنده : سین سین